Lente

In het voorjaar van 1859 verlieten de Schokkers voorgoed hun eiland. Hun gemeenschap viel uiteen en Schokland kreeg een nieuw leven als vluchthaven, opslagplek en onderzoeksgebied, maar zonder zijn bewoners. Zelfs de botten van hun voorouders verdwenen. Pas generaties later groeiden heimwee en trots. Hoelang de Schokkers ook van hun eiland waren, de band bleef onverminderd bestaan. Huub Stapel reist langs plaatsen waar de Schokkers een nieuw thuis vonden. In Vollenhove toont Jan Kwakman hem Schokker-erfstukken, Huub ontmoet Gerri Derksen-Diender en haar kleinzoon Bas in het Zuiderzeemuseum, Kitlyn Tjin A Djie vertelt over de nasleep van migratie, vogelaar Arjan Dwarshuis laat zien hoe Schokland veranderde in een paradijs voor vogels en in Brunnepe helpen Huub en Eva Vriend bij het visroken. Tenslotte ontdekt Huub op de Zuidpunt wat er gebeurde met de botten van de Schokkers.

​In the spring of 1859 the Schokkers left their island forever. Their community fell apart and Schokland took on a new life as an airfield, storage site and research area, but without its inhabitants. Even the bones of their ancestors disappeared. Only generations later did homesickness and pride grow again. No matter how far the Schokkers were from their island, the bond remained undiminished. Huub Stapel travels to the places where the Schokkers found a new home. In Vollenhove Jan Kwakman shows him Schokker artifacts; Huub meets Gerri Derksen‑Diender and her grandson Bas at the Zuiderzee Museum; Kitlyn Tjin A Djie talks about the aftermath of migration; birdwatcher Arjan Dwarshuis demonstrates how Schokland turned into a paradise for birds; and in Brunnepe Huub and Eva Vriend help with the fish‑traps. Finally, Huub discovers at the South Point what happened to the Schokkers’ bones.