Nona begrijpt maar niet hoe wetenschappers erin slagen om rondzwemmende vissen te volgen. Maar volgens Karens collega Jan is dat helemaal niet zo ingewikkeld. Je moet de vissen gewoon voorzien van een zendertje. Maar dat is dan weer niet zo eenvoudig als het klinkt. En Nona zal het geweten hebben…
Nona heeft groot nieuws: de Noordzee is jarig! Hiep hiep hoera! Maar helaas heeft Nona geen idee hoe oud die grote plas water precies wordt. Gelukkig zijn daar Karen Rappé en haar collega Ruth. Zij vertellen Nona alles over het leven en de geschiedenis van de Noordzee. Wist jij bijvoorbeeld dat je 9.000 jaar geleden nog perfect van Oostende naar Engeland kon stappen? Echt waar. Want toen bestond onze zee gewoon nog niet.
Nona en Karen spreken af met Bram Cuyx van het VLIZ. Bram weet alles – maar dan ook álles – over de geluiden die de zee maakt. En dat zijn er heel wat! Van vissen over schepen tot zelfs garnaaltjes, de zee is een kakofonie van lawaai! En misschien horen ze ook wel een monster?
Karen stelt Nona voor aan haar collega Sven, de duikende Limburger. Hij onthult wat je allemaal kan tegenkomen als je een duikje waagt in de Noordzee. Best wel wat, zo blijkt. Op onze zeebodem liggen maar liefst 290 wrakken van gezonken schepen, waarvan de wetenschappers de locatie kennen. Om nog maar te zwijgen van alle schatten die de zee nog voor ons verborgen houdt…
Onze Noordzee is een schatkamer van allerlei wonderlijke dingen, van vissen over krabben tot kwallen. Helaas bevat ons zeetje ook heel erg veel plastic. En plastic hoort – in tegenstelling tot al die dieren – niét thuis in de zee. Karen en haar collega Nelle leggen aan Nona uit hoe groot het plasticprobleem in de zee is en wat jij en ik eraan kunnen doen…
Vandaag gaat het op zee over gezondheid en daarom heeft Karen niet één maar twéé collega’s meegebracht om Nona iets bij te leren. Wat een luxe! Elias en Julia weten als geen ander welk effect de zee kan hebben op onze gezondheid. En dat effect is veel groter dan je misschien denkt…
De zee heeft het – net zoals de rest van onze planeet – heel erg warm. En volgens Karens collega Maurie is dat slecht nieuws. Niet alleen voor de zee, maar ook voor ons. Maurie legt aan Nona uit wat de gevolgen zijn van een zee die steeds verder opwarmt. Maar gelukkig heeft ze ook een paar tips over hoe iedereen de zee een beetje kan helpen!
Karen en haar collega Julie dompelen Nona onder in de wondere wereld van eDNA. Dat klinkt misschien als een buitenaards wezentje, maar eigenlijk is het veel simpeler dan je zou denken: eDNA zijn sporen die overal zijn van dieren die er niet meer zijn. Simpel, toch? Of toch als Julie het uitlegt.
Onze zee zit boordevol levende wezens. Honderdduizenden vissen, duizenden krabben en hier en daar ook nog een verdwaalde mens die z’n ochtendzwemmetje doet. Maar er is één soort die nog meer aanwezig is in ons water: plankton. Daar dobberen miljoenen en miljoenen exemplaren van in onze Noordzee. En toch kan je ze helemaal niet zien. Gek, hè? Gelukkig kunnen Karen en haar collega Jonas het héél goed uitleggen…
Op het dek van het onderzoeksschip staat Nona oog in oog met één van haar grootste angsten. Niet Karen Rappé van de Zee, maar wel… robots! Karen en haar collega Wieter leggen uit waarom die robots zo handig zijn en waarvoor de wetenschappers ze gebruiken. En er is uiteraard ook tijd voor een demonstratie. En alsof dat nog allemaal niet genoeg is, haalt Nona ook nog haar beste robotimitatie uit de kast…