Die Körperhygiene ist noch gar nicht so lange Privatsache. Bis Anfang des 20. Jahrhunderts badete man im öffentlichen Badehaus. Bäder und WC in der eigenen Wohnung, das gab es nur für Privilegierte. Erst mit dem "Neuen Bauen" in den 1920er Jahren werden Bad und WC zum festen Bestandteil der Wohnung. Zu- und Abflüsse, Spülung und Armaturen werden ein neues Feld für das Design.
Longtemps un luxe réservé aux plus riches, la salle de bain privée devient accessible aux classes populaires à partir de 1924 grâce aux cités ouvrières développées par Le Corbusier en France ou par Bruno Taut en Allemagne.
A century ago, modern architecture was born with idealistic architects wanting to build decent and affordable housing for all. In this episode: The bathroom. In the early 20th century, a private bathroom in one’s house was a luxury. But architects like Le Corbusier in France and Bruno Taut in Germany wanted to change that with their cutting-edge new housing developments.
Cent’anni fa nasceva l’architettura moderna, un nuovo modello incentrato sulla lotta contro l’insalubrità e la ristrettezza degli spazi abitativi. In questo episodio: il bagno privato. Per lungo tempo un lusso riservato ai più ricchi, diventa accessibile alle classi popolari a partire dal 1924 grazie alle case popolari sviluppate da Le Corbusier in Francia e da Bruno Taut in Germania.
Prywatna łazienka, przez wieki przywilej dla najbogatszych, upowszechnia się wśród klas pracujących w latach 20. XX wieku. Jednym z jej twórców był jeden z najważniejszych i najbardziej wizjonerskich architektów w historii – Le Corbusier.
Hasta principios del siglo XX, la gente se bañaba en baños públicos; los baños privados y aseos en casa solo estaban al alcance de unos pocos privilegiados. Hubo que esperar hasta la década de 1920 para que se convirtieran en parte integrante de los hogares, gracias a las urbanizaciones obreras concebidas por Le Corbusier en Francia y Bruno Taut en Alemania.